Challenge #2 : Η Αποκάλυψη
- 19 Ιουλ 2016
- διαβάστηκε 2 λεπτά
Αυτή τη βδομάδα, η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να κάνω. Το challenge προέκυψε όμως. Ευτυχώς!
Όλα ξεκίνησαν με ένα πεντικιούρ. Ένα απόγευμα που γυρνούσα σπίτι από τη δουλειά και τα πόδια μου πονούσαν περισσότερο από το συνηθισμένο, πέρασα από ένα μαγαζί αισθητικής και απλά αποφάσισα ότι είναι καιρός να κάνω κάτι και για μένα. Οπότε, μπήκα μέσα, έκλεισα ραντεβού και λίγες μέρες μετά, έκανα το πρώτο μου ημιμόνιμο πεντικιούρ.
Τη συνέχεια ίσως δεν τη φαντάζεστε.
Κατά τη διάρκεια της βδομάδας χάλασα το βδομαδιάτικο μου σε ρούχα και παπούτσια, έκλεισα ραντεβού για μανικιούρ κι έφτιαξα πρόγραμμα διατροφής, μπας και χάσω κι εγώ τα περιττά κιλά που με ενοχλούν.
Η σπατάλη μου όμως δεν σταμάτησε εκεί. Όχι.
Το πρωί του Σαββάτου φύγαμε με τους δικούς μου ένα διήμερο ταξιδάκι για να ξεφύγουμε.
Μες τον ενθουσιασμό εγώ, σκεφτόμουν ότι θα αξιοποιήσω σωστά το τριήμερο ρεπό μου και θα φάω του σκασμού και θα σκάσω από την μπύρα και θα κάνω χίλια δύο πράγματα.
Την πρώτη μέρα έτσι έγινε. Μέχρι να χωνέψω το ένα γεύμα, ετοιμαζόμουν για το επόμενο. Και τις μπύρες μου έπινα και τα καινούρια μου ρούχα φόρεσα και το πρώτο μου μπάνιο έκανα.
Την δεύτερη μέρα, ενώ καθόμουν σε μια ξαπλώστρα και διάβαζα το βιβλίο μου ένιωσα ο πιο χαζός άνθρωπος του κόσμου. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι το να αφιερώσω χρόνο στον εαυτό μου δε σήμαινε ότι έπρεπε να βγω έξω και να χαλάσω τα λεφτά μου και να κάνω το ένα και να κάνω το άλλο. Κατάλαβα ότι όταν θες να αφιερώσεις χρόνο στον εαυτό σου απλά σημαίνει ότι πρέπει να ψάξεις τι πραγματικά έχεις ανάγκη εκείνη τη στιγμή της ζωής σου. Και κυρίως τι σε κάνει να θες να κάνεις αυτό το διάλειμμα.
Αυτό που είχα εγώ ανάγκη ήταν ησυχία και ξεκούραση. Έκλεισα τα μάτια μου, άφησα κάτω το βιβλίο κι απλά έκατσα εκεί ακίνητη ακούγοντας τη θάλασσα. Το απόγευμα έφαγα μέχρι σκασμού, έκατσα γέλασα με τους δικούς μου και μετά κοιμήθηκα. Και αυτές ήταν οι καλύτερες ώρες τις εβδομάδας μου. Αυτό που πραγματικά χρειαζόμουν.
Η συμβουλή μου λοιπόν προς εσάς είναι: να ακούσετε τον εαυτό σας και θα ανταμειφτείτε.
Κι επειδή γίνομαι π-ο-λ-ύ γραφική και συναισθηματική, μη ξεράσω, το σταματάω εδώ.
Γεια σας κατεστραμμένα μπυροκοίλια μου.
Σχόλια