Challenge #1 : Η απογοήτευση
- 12 Ιουλ 2016
- διαβάστηκε 2 λεπτά
Και η πρώτη δοκιμασία ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Περίπου δηλαδή. Θα δείξει.
Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν η τελευταία της εξεταστικής μου και αποφασίσαμε με αγαπημένη συμφοιτήτρια να διαβάσουμε. Αλλά να διαβάσουμε! Τις τέσσερις τελευταίες μέρες που μας έμειναν διαβάσαμε σε σπίτι, μέσω skype, ακόμα και στη δουλειά. Ήταν επιεικώς βαρετά. Εκτός από τις στιγμές που κατανοούσαμε θεωρίες κι λύναμε άλυτες ασκήσεις. Τότε ήμασταν Einstein.
Όλα ξεκίνησαν την Τρίτη. Μιας και είχα ρεπό, αποφασίσαμε να βρεθούμε σε σπίτι, συγκεκριμένα στο σπίτι της κοπέλας. Ας την ονομάσουμε Κάθαρμα.
Τρίτη
Έφτασα κατά το μεσημεράκι. Νύσταζα ήδη εγώ. Δεν είχα πιει ούτε καφέ. Μου άνοιξε την πόρτα και το Κάθαρμα μαγείρευε. Εεεεε μέχρι να ετοιμαστεί το φαγητό, εγώ είχα ψοφήσει της πείνας, δε θέλω και πολύ. Κάτσαμε φάγαμε. Μετά ήπιαμε και καφεδάκι. Τέλος πάντων, κατά το απόγευμα ξεκινήσαμε δυναμικά.
Ψέμα. Το φαΐ ξανά-ξεκινήσαμε. Βγάλαμε μπισκότα και σοκολατάκια και λίγο χυμό και λίγο καφέ, διαφορετικά δουλειά δε γίνεται. Αν δεν έχεις να τσιμπολογάς ηλιθιότητες, δεν περνάει η ώρα.
Μετά ήρθε η στιγμή που κάθε φοιτητής απολαμβάνει. Βγάλαμε τα χρωματιστά στυλό μας, τετράδια, διαφάνειες, κινητά, σημειώσεις. Οτιδήποτε μας έκανε να νιώσουμε σωστές φοιτήτριες. Ένα μισάωρο αργότερα έβγαλα και το σουτιέν μου. Η καταπίεση δε μου πάει. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν και σωματική και ψυχολογική. Δεν ήθελα πολύ.
Hakuna your tatas λοιπόν.
Τις επόμενες 4-5 ώρες διαβάσαμε στο τραπέζι, μετά μεταφερθήκαμε σε δωμάτιο και τελικά, αποφασίσαμε ότι μας βόλευε περισσότερο στο πάτωμα αγκαλιά με αρκούδια. Θα έλεγε κανείς ότι είμαστε ιδιαίτερα φυσιολογικά άτομα.
Τετάρτη
Την Τετάρτη αποφασίσαμε να μη διαβάσουμε και να ξεκουραστούμε μιας και είχαμε διαβάσει τόόόόόόσο πολύ την προηγούμενη.
Πέμπτη
Λόγω δουλειάς, απόστασης κι έλλειψη διπλώματος, το επόμενο σέσιον έγινε μέσω Skype. Εγώ με ένα πιάτο κοτομπουκιές με πατάτες και το Κάθαρμα, προφανώς πιο οργανωμένο από εμένα, καταφέραμε και τελειώσαμε την ύλη (αφήνοντας απ'έξω ένα, δύο, ίσως και τρία κεφαλαιάκια τα οποία προφανώς και δε θα έπεφταν).
Παρασκευή
Επειδή έχω ψυχολογικά προβλήματα, το τελευταίο ρεπό της εβδομάδας το πέρασα στη δουλειά κάνοντας επαναληπτικές ασκήσεις. Δεύτερο σπίτι, όχι αστεία. Το θετικό βέβαια είναι η
απεριόριστη κατανάλωση δωρεάν καφεΐνης. Γιέι. *happy dance*
Αφού λύσαμε όλες τις sosάρες (δεν έπεσε τίποτα από αυτά), ήταν καιρός να πάμε να δώσουμε.
Αλλάάάάά, επειδή ζούμε σε μία αγχώδη κοινωνία, έπρεπε πρώτα να χαλαρώσουμε. Οπότε, πήγαμε και ήπιαμε δύο μπύρες, φάγαμε και τα burgerάκια μας, τα οποία καταβροχθήσαμε πριν καν σκεφτώ να τα βγάλω φωτογραφία. Νιεεεε.
Δύο ώρες μετά, βγήκαμε από την αίθουσα χωρίς να είμαστε σίγουρες για τίποτα και πήγαμε να πνίξουμε τον καημό μας με άλλες δύο μπύρες. Τουλάχιστον τελείωσε η εξεταστική.
See you soon μπυροκοίλια.
Σχόλια